aghEmam3

امامزادگان آق امام

بقعة باشکوه امامزادگانِ آق امام، در هشت کیلومترى شمال شرق شهر «آزاد شهر» و در بالاى کوهى زیبا و سرسبز، با چشم‏انداز فوق العاده زیبا و دیدنى واقع شده است.

 این کوه از شمال به جادّة بین المللى آزاد شهر به مشهد مقدّس و روستاى ترکمن‏نشین قزلجه، از جنوب به روستاى نوده، از مشرق به روستاى سیّدآباد نیلى و از مغرب به محدودة زمین‏هاى زراعتى ازدار تپّه (هزار تپّه) آزاد شهر، منتهى مى‏گردد. فاصلة مقبرة امامزادگان از جادّة آسفالته، حدود سه کیلومتر است که پس از طى چند پیچ، به شکل مارپیچ تا مقبره، ادامه مى‏یابد. اوّلین بار این جادّه در سال ۱۳۳۷ هـ . ش، توسّط مردم رامیان و آزادشهر، با مدیریت مرحوم حاج آقا حسین حسینى واعظ رامیانى تعمیر و مرمّت گردید. پس از استقرار تأسیسات مخابراتى در آن‌جا، وضعیّت بهترى یافت و هم اکنون تمام جادّة آن آسفالت شده و به راحتى قابل تردّد است.

 بناى قبلى امامزاده، به صورت هشت ضلعى از آجر و گچ و پهناى هر ضلع از داخل، دو متر بود. این بنا از خارج به صورت ۱۲ ضلعى به نظر مى‏رسید و بلندى دیوار تا ابتداى گنبد از خارج ۵/۵ متر بود. ابتداى کمربند گنبد، هشت ترک بود که با بالا رفتن، این هشت ترک به دایره تبدیل مى‏شد و گنبد نوک تیز مخروطى شکل را به وجود آورده بود. پایین کمربند گنبد، چهار نورگیر بود. بالاى گنبد تعمیراتى صورت گرفته بود و محیط داخلى گنبد به ۵۰ متر مى‏رسید. داخل بقعه، صندوق چوبى ساده‏اى بود که روى آن پوشش پارچه‏اى داشت. درِ ورودى جانب شمال بقعه بود و اطراف گنبد از خارج، ایوانى به پهناى ۴۳/۲ سانتى‏متر با آجر چیده شده بود. بالاى درِ ورودى بر کاغذى با مرکّب، نوشته‏اى درباره شرح حال خفتگان بقعه، وجود داشت. سنگ قبرهایى اطراف بقعه وجود داشت که قدیمى‏ترین تاریخى که یافت شد، متعلّق به مرحوم خسرو کبود جامه، متوفّاى ۱۰۲۶ هـ . ق، بود.

 در سال ۱۳۵۵ هـ . ش گنبد بنا از داخل و قسمت شرق مقبره فرو ریخت و براى حفاظت از آن، گنبد جدیدى از بیرون ساخته شد، تا گنبد قدیمى را نگه دارد. پى بنا پس از خاکبردارى، ۲۰/۱ سانتى‏متر عمق داشت و تماماً با آهک و سنگ و حتّى آجرهاى ۲۵×۲۵ چیده شده بود. در حین حفّارى بقعه، جهت ساخت بناى کنونى، دو قطعه سنگ که یکى از آن‏ها شکسته شد، بدست آمد. هر دو سنگ از یک جنس و تاریخ آن‏ها مربوط به ۹۵۲ و ۹۵۳ هـ . ق است. این مقبره در اوایل انقلاب مورد دستبرد قرار گرفت و درِ نفیس و منبّت‏کارى آن، که داراى کتیبه‏هایى بود، به سرقت رفت.

 به جهت فرسودگى بناى قبلى، در سالیان اخیر بناى بسیار باشکوه و مجلّلى ساخته شد که از عظمت خاصّى برخوردار است. بنا به صورت مستطیل و به ابعاد ۲۲×۲۰ متر که در هستة مرکزى آن مرقد امامزاده بین چهار ستون به فاصلة شش مترى از همدیگر قرار گرفته، می‌باشد و تمام ازاره و کف بقعه تا ارتفاع ۵۰/۱ سانتى‏متر با سنگ مرمر پوشش یافته و پس از آن، در دو ردیف کاشى اسامى ائمّه و اسماءاللَّه تزیین شده است و در زمینة آبى لاجوردى و گل و بوته مى‏باشد. تمام دیوار و سقف بقعه آراسته به آیینه‏کارى‏هاى زیبایى است که از سال ۱۳۸۰ ش آغاز شده و تا کنون ادامه دارد.

 بر فراز بقعه، گنبدى دوپوش قرار دارد که از داخل به صورت کلاه‏خودى به قطر شش و از خارج به شکلى شلجمى و به ارتفاع ۱۲ متر که سراسر با کاشى‏هاى معرّق لاجوردى تزیین شده و عظمت خاصّى به زیارتگاه داده است. درِ اصلى بقعه، از جانب مشرق باز مى‏شود و سه در دیگر، در سه جهت بقعه احداث شده و شانزده پنجره جهت نورگیرى دور تا دور بقعه تعبیه گردیده است.

 دور بقعه، تعداد ۲۰ ستون به پهناى سه متر، جهت ایوان احداث شده که ارتفاع آن حدود هفت متر و سراسر با کاشى‏هاى لاجوردى و آجرهاى سه سانتى تزیین شده است.

 ایوان بقعه که در جانب مشرق قرار دارد، داراى مقرنس کارى و کاشى‏کارى ظریفى مى‏باشد. بر بالاى سر در ایوان، کتیبه‏اى به شرح ذیل قرار دارد: «آستانة مقدّسة امامزادگان محمّد بن زید بن الحسن و محمّد بن جعفر صادق ».

 در وسط بقعه، ضریح چوبى بسیار عالى و منبّت‏کارى شدة شش گوش، قرار دارد که توسّط استاد شهریارى در گنبد کاووس ساخته شده و به بقعه اهدا گردیده است. مساحت کلّ بقعه ۷۵۰ متر و زمین زیارتگاه حدود چهار هکتار مى‏باشد. شنیده‏ها حکایت از آن دارد که ضریح جدید بنا در آیندة نزدیک در بقعه نصب خواهد شد. مقرّر گردید، سازمان محیط زیست شانزده هکتار زمین پیرامون بقعه را جهت فضاسازى به حرم امامزاده واگذار نماید. در صد مترى بقعه، کاملاً پایین صحن، سرویس‏هاى بهداشتى قرار دارد که باید از ۴۷ پلّه عبور نمود. زایرسرا، بازارچه و تمام امکانات رفاهى در مجموعة آق امام مهیّا شده

توضیحات تکمیلی

مکان

نظرات

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.

ارسال نظر

امتیاز